Skip to content
Join our Newsletter
Join our Newsletter

Metro Vancouver poet pens piece imagining passenger on Iran flight saying goodbye

A Spoken word artist named Maryam Zarenejad was moved to write a piece imagining a passenger on Flight 752 saying goodbye to their mother.
0
POEM
A Spoken word artist named Maryam Zarenejad was moved to write a piece imagining a passenger on Flight 752 saying goodbye to their mother.

Last week, 176 people were killed after Ukrainian International Airlines Flight 752 crashed in Tehran, including eight people from the North Shore.

A Spoken word artist named Maryam Zarenejad was moved to write a piece imagining a passenger on Flight 752 saying goodbye to their mother, which the North Shore News has republished below in both English and Farsi versions.

Farsi Version

خداحافظ مادر!

رفته بودم تا قلبِ تکه پاره ازکوچِ اجباری اَم را وصله پینه ای کنم و برگردم.رفته بودم مرهمی به زخمهای دلم بگذارم تا بتوانم برای مبارزه با سختیهای مسیر پر سنگلاخ مهاجرت آماده باشم. دلم می خواست بیشتر کنارت بمانم مادر، ولی با چشمانی گریان مرا راهی کردی و گفتی: "  برو عزیزم! پرواز کن تا در امان باشی؛ شاید اینجا جنگ بشود!... برو نازنینم، نمان! برو...! " هواپیمایم که بلند شد،نفس راحتی کشیدی، دستان لرزانت را به سوی آسمان بلند کردی که : " خدایا شکر، فرزندم در امان است." چشمانت را بستی تا دل نگرانت قدری آرام گیرد که خبر رسید، دیگر اشکهایت تا ابد خشک نخواهند شد، تو در غمِ دوری و پروازم غوطه وربودی که فهمیدی فرزندت، نه به آن سوی دنیا که به دنیای ابدی کوچ کرده است .

مرا که راهی می کردی آیا یادت نبود، که ما هیچ کجا در امان نیستیم؟ با خودت نیندیشیدی که ما یا درجنگ می میریم، یا در دریا غرق می شویم؛ یا هواپیمایمان سقوط می کند و یا اینکه در جاده ها تلف می شویم.

 خداحافظ مادرجان؛ دوستت دارم. خوشحالم که آخرین تصویری که قبل از پرواز در خاطرم بود صورت مهربانِ تو بود. برایت آرزوی صبر و بردباری دارم. خداحافظ پدرم، دیگر نگران من نباش، امیدوارم بتوانی غم از دست دادنم را تاب بیاوری و خداحافظ وطنم، آرزو می کنم که " خداوند تو را، از دشمن، از خشک سالی و از دروغ حفظ نماید" خداحافظ!!!

نوشته شده توسط مریم زارع نژاد

English Version

Goodbye mom.

I had gone to Iran to patch my torn heart from the impact of forced migration and come back. I had gone to soothe the sores of my heart preparing to continue the battle against the challenges of immigration.

Mom, I wanted to stay with you longer but you sent me away with your tearful eyes saying that: “go my dear, I want you to be safe and secure in Canada, maybe a war will happen here, go my dear, go baby, go to your safe home.”

When the plane took off, you took a deep breath and raised your hands to the sky saying: “Thank God, now my child is safe.”

You sent me across the world but you didn’t know that I would be flying to heaven.

Mom, when you sent me away, you didn’t remember that we are Middle Eastern children and we are not safe anywhere in the world. We are either killed in war, drowned in the sea, killed on roads or in plane crashes.

Goodbye mom! I am glad that your image was the last thing that I had in my mind. I wish you patience.

Goodbye dad! Don’t worry about me anymore. I hope you can endure losing me.

Goodbye Iran! May God protect you from the enemies, lies and drought.

Goodbye!

 

Read more from the North Shore News